ALMANYA
KANSERLİ BİR GAZETECİNİN YAŞAM MÜCADELESİ

Ölümcül kansere karşı ironi

Son yıllarda çıkan birçok benzeri gibi bu kitapta da hasta/yazar duygusal ve kırılgan bir üslup yerine kendisiyle dalga geçebilen, hastalık direncini sorgulasa da kaybetmeyen güçlü bir insan portresi çiziyor.

Es wird mir fehlen, das Leben, Ruth Picardie, 175 s., Wunderlich Verlag, Rein
ISBN 3805206615

"Birşeyim eksik olacak; hayat."
RUTH PICARDIE

1964 yılında Reading 'de doğan, Oxford 'u bitiren ve tam anlamıyla bir gazeteci olan Ruth Picardie, ikizlerini doğurduktan çok kısa süre (Ekim 96) sonra göğüs kanseri olduğunu ve tahminen yaklaşık bir sene ömrü kaldığını öğrenir. Hayat dolu bir insan olan Ruth 'un bu durumuna arkadaşları ve akrabaları uzun süre inanmak istemez, böylesi kötü bir hastalığın onu yakalamasını adil bulmazlar. O ise bir taraftan çalıştığı "Observer" gazetesinde durumunu okuyucularıyla paylaşır, diğer taraftan e-postalarında arkadaşlarına halini anlatır:
"Kemoterapi saçlarını her sabah yastığından elektrikli süpürge ile alacağın anlamına da geliyor bir bakıma; ama yine de kısa saçı denemek için bir fırsat 65 kilonun altına indiğinde müthiş göründüğün için seni rahatlıkla Jean Seeberg ile karıştırabilir insanlar."
"32 yaşındasın, 10 kilo fazlan var, Kanepedeki lekeler yüzünden depresyonlara giriyorsun ama bunların dışında hayat mükemmel: Makarna için balık sosları hazırlayabilen ve tüm saçları hâlâ kafasında olan bir kocan, tüm gece rahatsız etmeden uyuyan bir yaşında iki çocuğun var Kariyer açısından ise; haftaya belki de George Clooney ile bir röportaj yapacaksın."
Hastalığın tüm safhalarını güçlü ve ironik tavrıyla karşılar ve dostlarıyla/okuyucularıyla paylaşır , seyrettiği "Acil Servis" dizisi en az bir sonraki Kemoterapi seansı kadar(!) önemlidir. Gazeteci olmasının verdiği fırsatları kaderini paylaştığı kanser hastalarının bu konudaki acılı suskunluğunu kırmak için kullanır, hastalığının her safhasını gazetesinde anlatır. Son yıllarda çıkan birçok benzeri gibi bu kitapta da hasta /yazar duygusal ve kırılgan bir üslup yerine kendisiyle dalga geçebilen, hastalık direncini sorgulasa da kaybetmeyen güçlü bir insan portresi çiziyor.
1997 Eylül 'ünde ölen Ruth 'un arkadaşlarına yolladığı e-postalar ve gazete yazıları ölümünden sonra kızkardeşi ve kocası tarafından bir kitap haline getirilmiş. Kocası tarafından yazılan sonsöz Ruth yasaklamış(!) olsa bile ailesinin çektiği acıları ve şüphelerini dile getiriyor.

Türkçesi: ERKİN ÇAM